جین و ودکا

جین و ودکا: پایهٔ یکسان، هدف متفاوت

هر دو نوشیدنی بر پایهٔ اتیل الکل با خلوص بالا ساخته می‌شوند که از غلات، سیب‌زمینی، انگور یا مادهٔ خام کشاورزی دیگری به دست می‌آید. تفاوت از جایی آغاز می‌شود که با این الکل چه می‌کنند. تولیدکنندهٔ ودکا می‌کوشد بوهایی را که از مادهٔ خام و تخمیر می‌آید، با تقطیر و در صورت نیاز با صاف‌کردن از زغال فعال، کم کند؛ هدف نوشیدنی‌ای تمیز و متعادل است. اما تولیدکنندهٔ جین همین پایهٔ خنثی را مانند بوم نقاشی به کار می‌گیرد و میوهٔ ارس و سپس گیاهان منتخب خود را به آن می‌افزاید.

مقررات شمارهٔ 2019/787 اتحادیهٔ اروپا دربارهٔ نوشیدنی‌های الکلی برای هر دو نوشیدنی دست‌کم 37.5 درصد حجمی الکل در بطری را الزامی می‌داند. ودکا نباید رنگ‌آمیزی شود و نمی‌تواند عطر و طعم غالبی داشته باشد؛ اما در جین، طعم تعیین‌کننده باید ارس باشد. همین دو قاعدهٔ ساده نقطهٔ شروع خوبی برای شناخت صدها بطری روی قفسه است.

تاریخچه‌ای کوتاه

ریشهٔ جین به ژنور (Jenever) ارس‌دار می‌رسد که در قرن 16 در سرزمین‌های امروزی هلند و بلژیک ثبت شده است؛ این نوشیدنی در قرن 18 در لندن به‌طور گسترده رواج یافت. جین‌تونیک هم در مستعمره‌های گرمسیری بریتانیا، از نیاز به ملایم‌کردن طعم تلخ کینین که برای مقابله با مالاریا مصرف می‌شد، پدید آمد. ودکا نیز قرن‌هاست در منطقه‌ای شامل لهستان، روسیه، فنلاند و کشورهای بالتیک بخشی از سفره است و در این کشورها هنوز بیشتر سرد و خالص نوشیده می‌شود.

چهار قفسهٔ این دسته

• جین: کلاسیک‌های London Dry، سبک‌های تاریخی مانند Plymouth و برداشت‌های مدرن از اسکاتلند تا ژاپن. ارس، تخم گشنیز، ریشهٔ آنجلیکا و پوست مرکبات رایج‌ترین گیاهان‌اند.
• جین طعم‌دار: جین‌های صورتی و میوه‌ای که پایهٔ ارس را حفظ می‌کنند و نت‌هایی مانند توت‌فرنگی، پرتقال، لیمو، تمشک سیاه یا ریواس را برجسته می‌سازند.
• ودکا: ودکاهای ساده از گندم، چاودار، جو، سیب‌زمینی یا انگور؛ گزینه‌هایی با خاستگاه لهستان، سوئد، فنلاند، فرانسه و روسیه.
• ودکای طعم‌دار: ودکاهایی با عطر و طعم مشخص مانند لیمو، نارنگی، تمشک، وانیل، علف بایسون یا فلفل.

کدام بطری را انتخاب کنیم؟

سؤالی که انتخاب را از همه آسان‌تر می‌کند این است که نوشیدنی را چگونه می‌نوشید. اگر قرار است جین‌تونیک یا Negroni درست کنید، یک London Dry با طعم واضح ارس شروعی مطمئن است؛ اگر لیوانی گل‌دارتر یا مرکباتی‌تر می‌خواهید، می‌توانید سراغ جین‌های مدرن یا جین‌های طعم‌دار بروید. اگر ودکا را با آب‌میوه، جینجر بیر یا آب گوجه‌فرنگی مخلوط می‌کنید، یک ودکای سادهٔ خوش‌نوش کافی است. اما در ودکایی که قرار است خالص و بسیار سرد نوشیده شود، تفاوت مادهٔ خام بیشتر حس می‌شود؛ ودکاهای گندمی را معمولاً نرم و ودکاهای چاودار را ادویه‌ای‌تر توصیف می‌کنند.

لیوان و دما

برای جین‌تونیک یک گیلاس بالونی دهانه‌گشاد یا لیوان بلند های‌بال، یخ فراوان و درشت و تونیک سرد کافی است. کوکتل‌های از نوع Martini در گیلاس پایه‌بلندی که از پیش سرد شده سرو می‌شوند. ودکای خالص در گیلاس‌های کوچک و سردشده در فریزر پذیرایی می‌شود. در جین و ودکای طعم‌دار، تزئینی متناسب با میوهٔ بطری، مثلاً برش توت‌فرنگی برای جین توت‌فرنگی و پوست پرتقال برای جین پرتقالی، شخصیت نوشیدنی را کامل می‌کند.

برگزیده‌های قفسه‌های ما

برای کسانی که یک London Dry کلاسیک می‌خواهند، Tanqueray London Dry Gin و Bombay Sapphire، که از سال 1986 با روش انتقال عطر ده گیاه به الکل از راه بخار شناخته می‌شود، شروع‌های خوبی هستند. برای جین‌تونیکی میوه‌ای، Gordon's Premium Pink برجسته است. در بخش ودکا، Smirnoff Red Label (No. 21) به‌عنوان پایهٔ همه‌کارهٔ کوکتل‌ها و Absolut Vodka، که در شهر Åhus سوئد از گندم زمستانه تولید می‌شود، حضور دارند؛ Absolut Mandrin هم برای دوستداران مرکبات در قفسه‌های ماست. برای اطلاع از گزینه‌ها و موجودی به‌روز می‌توانید در WhatsApp به ما پیام دهید.